WEB - Begoña Caamaño: a palabra que acendeu a voz das mulleres galegas
.jpg)
Neste Día das Letras Galegas queremos lembrar a Begoña Caamaño como unha voz comprometida coa lingua, coa cultura e coa dignidade das mulleres. A súa obra abriu espazos para mirar a historia e os relatos tradicionais desde outra perspectiva, dando protagonismo ás mulleres que durante tanto tempo quedaron en silencio ou en segundo plano.
Ler a Begoña Caamaño é descubrir personaxes femininas fortes, libres e conscientes do seu lugar no mundo. O seu legado continúa a convidarnos a construír unha sociedade máis xusta, onde a igualdade non sexa só un desexo, senón unha realidade compartida.
- De Circe ou o pracer do azul:
“esa lei dos homes que impoñía a fidelidade ás mulleres como unha condena”
“As mulleres aprendemos cedo a sobrevivir no silencio, mais tamén a gardar a memoria e a palabra.”
- De Morgana en Esmelle:
“Non hai maior rebeldía ca unha muller que decide pensar e decidir por si mesma.”
A obra de Begoña Caamaño é unha referencia fundamental da literatura galega contemporánea con perspectiva feminista e doutros temas:
- A reinterpretación dos mitos e da tradición: revisa personaxes clásicas como Circe, Penélope ou Morgana para darlles voz propia e romper coa visión tradicional construída desde perspectivas masculinas.
- A liberdade individual: os seus personaxes buscan decidir sobre a súa vida, o amor, o coñecemento e o destino, mesmo fronte ás normas sociais impostas.
- A memoria e a identidade: aparece con frecuencia a necesidade de recuperar as historias silenciadas e de construír unha identidade propia, especialmente desde a cultura galega.
- O poder da palabra e da cultura: como xornalista e escritora, concede unha grande importancia á palabra como ferramenta de pensamento crítico, transformación social e transmisión da memoria.
- A crítica ás estruturas de poder: cuestiona os roles impostos, as relacións de dominación e as desigualdades históricas entre homes e mulleres.
Neste 17 de maio celebramos unha cultura construída entre todas e todos, sen esquecer ás mulleres que durante séculos escribiron, crearon e resistiron desde a invisibilidade.
Celebramos hoxe a palabra como lugar de encontro e igualdade, para seguir construíndo unha cultura onde todas as voces conten do mesmo xeito.
